Op een zaterdagochtend in december 2023 ging de wekker idioot vroeg. In de vrieskou reed ik naar de andere kant van het eiland, in de hoop hier een mooie zonsopkomst te kunnen fotograferen.
Vanaf de parkeerplaats bij Ecomare glibberde ik over het bevroren pad naar deze plek. De zonsopkomst zelf was helaas een stuk minder spectaculair dan gehoopt. Maar het landschap, de vroege stilte en het gewoon daar zijn op dat moment, maakten die half bevroren tenen meer dan waard.
